Praca jubilera w różnych zakątkach świata - cz. 2
 Oceń wpis
   

Zobacz jak wygląda praca jubilera w Meksyku, Indiach i Argentynie.

1. Meksyk

Film prezentuje sposób wykonania tradycyjnej, indiańskiej biżuterii, a dokładnie kolczyków w kształcie półksiężyców.

2. Indie

3. Argentyna

Z kolei na tym filmie możemy zobaczyć wnętrze pracowni złotniczej w Argentynie. Niestety nie widać dobrze ostatecznego efektu pracy jubilera :(.

 

Komentarze (0)
Praca jubilera w różnych zakątkach świata
 Oceń wpis
   

Jak pracuje jubiler w Egipcie, Grecji, Japonii oraz Rosji. Nawet jeśli nie zajmujesz się branżą jubilerską zawodowo, warto obejrzeć te ciekawe filmiki nagrane w różnych zakątkach naszej planety :).

1. Egipt.

Film szczegółowo ukazuje proces powstawania ozdoby wykonanej ze złota, począwszy od zebrania złotego złomu, a skończywszy na misternej pracy zdobniczej.

2. Grecja.

Odwiedzamy pracownię złotniczą na Cyprze. Zobaczysz jak powstają filigranowe zawieszki, czy kolczyki. Filmik ukazuje proces produkcji biżuterii od początku do końca, włącznie z przerwą na kawę :).

3. Japonia.

Jak powstaje srebrna obrączka.

4. Rosja.

Film zawiera wywiady z rosyjskimi jubilerami oraz wstawki z funkcjonowania ich pracowni.

Komentarze (1)
Chemikalia stosowane przez jubilerów i złotników
 Oceń wpis
   

Praca jubilera, złotnika jest ściśle związana z chemią. Wbrew pozorom nie polega tylko na sprawnym posługiwaniem się palnikiem czy innymi "sprytnymi narzędziami". Podstawowymi związkami chemicznymi mającymi zastosowanie w pracowni złotniczej są między innymi: kwas siarkowy, solny oraz azotowy, a także boraks, węglan sodowy, salmiak saletra a nawet cyjanek potasu. Nie trudno się domyśleć, że praca złotnika wymaga nie tylko dobrej znajomości właściwości chemicznych wyżej wymienionych związków, ale też umiejętności przeprowadzania czasem dość skomplikowanych reakcji chemicznych. Wiąże się to oczywiście także z wiedzą na temat zapisywania reakcji chemicznych w postaci równań chemicznych.

Jednym z najistotniejszych rodzajów reakcji chemicznych przeprowadzanych w pracowni jubilerskiej oraz złotniczej jest rozpuszczanie. Np. za pomocą tzw.  wody królewskiej (kwas solny zmieszany z kwasem azotowym w stosunku 3:1) rozpuszcza się złoto oraz platynę.

woda królewska - ma ogromne znaczenie w pracowniach złotniczych

W złotnictwie często stosuje się także filtrowanie, sączenie, destylację oraz odparowywanie. Jak więc widać, praca złotnika jest dosyć szkodliwa, gdyż wiąże się między innymi z kontaktem z substancjami silnie żrącymi. Na przykład kwas solny działa bardzo szkodliwie na drogi oddechowe (dlatego przechowuje się go w szklanych naczyniach). Cóż więc się dziwić, że usługi jubilera są cenione? Oczywiście temat związków chemicznych stosowanych w pracowniach złotniczych dopiero dotknęliśmy. W innych postach zajmiemy się kwestią poszczególnych związków.

Komentarze (0)
Korona Rudolfa - jubilerskie dzieło sztuki
 Oceń wpis
   

Takiej korony nie widziałeś! Wykonana ze złota, wysadzana perłami, kamieniami szlachetnymi i wykończona u góry olbrzymim szmaragdem.

Rudolf II został mianowany władcą Świętego Cesarstwa Rzymskiego w 1576 roku. Był i jest znany z wielkiej miłości do sztuki. Na jego dworze funkcjonowały pracownie jubilerskie zajmujące się obróbką złota, srebra oraz kamieni szlachetnych. Korona Rudolfa została zaprojektowana przez niego samego i została wykonana w 1602 roku w pracowni jubilerskiej Jana Vermeyena w Pradze. Od roku 1806 do 1918 była austriacką koroną cesarską. Obecnie znajduje się ona na zamku Hofburg w Wiedniu.

Korona Rudolfa - arcydzieło XVII wiecznego jubilera

Korona Rudolfa - dzieło pracowni złotniczej XVIIw

 

Jak można zauważyć ważnym elementem konstrukcyjnym korony jest złota obręcz (jej średnica w najszerszym miejscu to 27,80 cm.), nad którą widać osiem wykonanych ze złota płaskich lilii - są ozdobione drogocennymi kamieniami (między innymi dużymi rubinami) oraz wykończone pięknymi perłami. Jak można zobaczyć na zbliżeniu poniżej do obręczy są przymocowane płyty ze złota wygięte ku środkowi, na których widnieją najważniejsze sceny z życia Rudolfa II. Na tej przedstawionej poniżej widać relief przedstawiający wjazd tego władcy na wzgórze królewskie.

Złoty relief - pracownia złotnicza

Koronę zwieńcza duży, polerowany (nie szlifowany) szmaragd. Natomiast wewnątrz korony znajduje się wyryty w języku łacińskim napis: RVDOLPHVS II ROM(ANORVM) IMP(ERATOR) AVGVSTUS HVNG(ARIAE) ET BOH(EMIAE) REX CONSTRVXIT MDCII ("Wykonano w 1602 dla Rudolfa II, cesarza rzymskiego, króla węgierskiego, króla czeskiego). Z kolei wnętrze tego wyjątkowego insygnium władzy wyłożone jest czerwonym aksamitem.

 

Źródła:

http://www.rzeczpospolitaobojganarodow.pl/muzeum

http://pl.wikipedia.org

"Klejnoty świata" - autor Nance Fyson

Komentarze (2)
Jubiler i rtęć
 Oceń wpis
   

Nie omówiliśmy jeszcze jednego metalu należącego do grupy metali szlachetnych, a mającego zastosowanie w produkcji biżuterii, czy innych wyrobów złotniczych - jest to rtęć.

Symbol chemiczny:   Hg

Gęstość:                   13,53 g/cm3

Temp. topnienia        -38,83 st. C.

Temp. wrzenia           356,90 st.C.

Rtęć stosuje się w pracowniach złotniczych nie tylko w termometrach :). Stosuje się ją przy pozłacaniu ogniowym oraz do ortęciowania przedmiotów wykonanych z mosiądzu.

Jak ogólnie jest wiadomo, rtęć jest jedynym metalem, który w normalnych warunkach występuje w stanie ciekłym. Bardzo ważną właściwością rtęci, jest rozpuszczanie innych metali za wyjątkiem żelaza, platyny, wolframu i molibdenu. Stosuje się więc ją przy wydobyciu złota lub srebra, gdy są one w złożach bardzo rozdrobnione. Topi się je w rtęci, a następnie z tak powstałego amalgamatu (związku rtęci z innym metalem) rtęć się odparowuje. Okazuje się, że jest ona bardzo szkodliwa, a ponieważ jest substancją dosyć lotną łatwo się może dostać do naszego organizmu drogą kropelkową. Aż strach pomyśleć, że w czasach starożytnych tlenek rtęci o barwie czerwonej używano jako szminki! Używano jej nawet jako zabawki!

Jubiler i jego praca - lutowanie
 Oceń wpis
   

   W poprzednim poście w kwestii zastosowania cyny w pracowni złotniczej wspomnieliśmy o lutowaniu. Faktycznie technika ta jest w złotnictwie praktycznie niezbędna. Na czym polega lutowanie?

W książce "Złotnictwo i probiernictwo" dr. Franciszka Zastawniaka napisano na ten temat tak:

"Łączenie z sobą dwóch kawałków metalu za pomocą trzeciego stopionego metalu nazywa się lutowaniem. Aby uzyskać trwałe złączenie metali, ten trzeci metal musi w miejscu lutowania stopić się z poprzednimi. Lut stanowi zazwyczaj pewien stop metali; można jednak również przeprowadzić lutowanie czystym metalem, np. żelazo lutować miedzią. metale, które nie dają się z sobą stopić, np. żelazo i srebro, nie mogą służyć dla siebie jako luty".

   Dobry lut musi odznaczać się konkretnymi cechami. Między innymi musi mieć niższą temperaturę topnienia niż metale, które ma ze sobą łączyć, musi rozpuszczać w sobie łączone metale oraz rzecz jasna powinien mieć taką samą barwę jak łączone metale i być ciągliwy i odporny na złamanie.

   W zależności od rodzaju wykorzystywanego lutu rozróżnia się dwa rodzaje lutowania: twarde (używa się lutu o wysokiej temp. topnienia) oraz miękkie (wykorzystuje się lut o możliwie najniższej temp. topnienia). Inne techniki łączenia metali wykorzystywane przez jubilerów to zgrzewanie oraz spawanie. W procesie lutowania niezbędna też jest lutówka - czyści ona lutowane powierzchnie oraz chroni je przed dostępem powietrze. Wyróżnia się lutówki stałe oraz płynne, ale o tym napiszę, w którymś z przyszłych postów.

Zastosowanie cyny w pracowni złotniczej
 Oceń wpis
   

Kolejnym metalem mającym zastosowanie w pracowni złotniczej jest cyna.

Symbol chemiczny: Sn

Masa atomowa:     118,70

Gęstość:                 7,30 g/cm3

Temp. topnienia:    232 st. C

Temp. wrzenia:       2610 st. C

Barwa                     biała, błyszcząca o niebieskawym odcieniu.

Podobnie jak w wielu innych branżach rzemieślniczych jest stosowana do sporządzania lutów, które będą się łatwo topić. A te natomiast w pracowni złotniczej są niezbędne do wykonywania w biżuterii jakichkolwiek połączeń.

 

Cynowy Danzig ubt

 

Właściwości biżuterii z miedzi
 Oceń wpis
   

Miedź jest niezbędna w Twoim organizmie! W jednym z postów ("Jubiler i jego praca - srebro") omawialiśmy właściwości sterylizacyjne srebra. Okazuje się, że metal nienależący do szlachetnych taki jak miedź również ma sporo zalet.

Występująca w naszych organizmach miedź pomaga zapobiegać między innymi różnym chorobom układu sercowo-naczyniowego, zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi, chroni nas przed działaniem nadtlenków. Konsekwencje niedoboru miedzi w organizmie są poważne - osteoporoza, obniżona odporność organizmu, wypadanie włosów, wypryski oraz niedokrwistość. Z drugiej strony należy też mieć świadomość, że nadmiar miedzi również jest szkodliwy dla zdrowia. Niemniej wyczytałem, że według jednego z raportów WHO istnieje ogólny problem z przyswajaniem tego pierwiastka z żywności. Dlatego zaleca się stosowanie rozmaitej biżuterii wykonanej właśnie z miedzi. Dlaczego?

O ile sama miedź jest ciężko przyswajalna przez nasz organizm o tyle jej związki powstałe na przykład w kontakcie miedzi ze skórą wchłaniają się bardzo dobrze. Potwierdzają to na przykład badania Dr Ray Walker'a z Uniwersytetu Newcastle. Według serii badań na temat wpływu miedzi na rozmaite schorzenia pomaga na przykład przy artretyzmie i reumatyzmie lub w profilaktyce zwyrodnień kręgosłupa. Trudno uwierzyć, żeby przypadkiem było stosowanie miedzi jako środka leczniczego już od zarania dziejów w różnych kulturach na całym świecie. Dlatego niektóre pracownie złotnicze zachęcają też do noszenia od czasu do czasu biżuterii wykonanej z miedzi. Ma ona przynajmniej trzy zalety: ma dobry wpływ na zdrowie, jest tania, wygląda naprawdę elegancko. Aby zakupić takową biżuterię przez internet wystarczy po prostu wpisać w google: "Biżuteria z miedzi", a potem - "do wyboru do koloru"!

 

Zastosowanie miedzi w pracowni złotniczej
 Oceń wpis
   

Chociaż zawód złotnika kojarzy się nam raczej z takimi metalami jak złoto, srebro, platyna czy w ostatnich czasach nawet tytan to jednak metale nieszlachetne także odgrywają w złotnictwie dużą rolę. Przykładem może być miedź. metal ten jest najczęściej stosowanym w pracowniach złotniczych metalem nieszlachetnym. Do czego się ją wykorzystuje?

Miedź jest dodawana w pracowniach złotniczych przy sporządzaniu stopów złota, platyny, srebra oraz palladu. Stosuje się ją także do sporządzania innych nieszlachetnych, ale również bardzo wartościowych stopów takich jak na przykład brąz czy mosiądz.

A oto i kilka danych dotyczących miedzi:

Symbol chemiczny:            Cu

Masa atomowa:                 63,54

Gęstość:                            8,95 g/cm3

Temperatura topnienia:    1084,6 st. C.

Temperatura wrzenia:       2570 st. C.

Barwa:                               jasnoczerwona

W jakiej postaci występuje miedź w przyrodzie? Okazuje się, że występuje zarówno w postaci rodzimej jak i w rozmaitych związkach. Jeśli zaś chodzi o zastosowanie miedzi w przemyśle, nietrudno się domyśleć, że najwięcej się jej zużywa przy do produkowania przeróżnych przewodów oraz kabli. Chociaż warto nadmienić, że w czasach starożytnych z miedzi wykonywano także całkiem ładną biżuterię. Ale ten temat postaram się poruszyć, w którymś z przyszłych postów.

Biżuteria z białego złota
 Oceń wpis
   

Czym jest białe złoto? Białe złoto wyglądem przypomina srebro lub platynę.  Biżuteria z niego wykonana cieszy się bardzo dużą popularnością. Modne są na przykład obrączki ślubne wykonane z dwóch rodzajów złota: białego oraz żółtego.

Historia białego złota liczy sobie już zgoła 100 lat. Zostało ono wynalezione w Pforzheim (znany niemiecki ośrodek złotniczy). Udało się tam odbarwić złoto. Wykorzystano w tym celu dwie metody i właśnie ze względu na nie dokonuje się podziału białego złota na:

- białe złoto palladowe (stop złota i palladu - zobacz "jubiler i platyna")

- białe złoto niklowe (stop złota z niklem).

Dzięki temu, że białe złoto ma wszystkie własności wymagane dla wyrobu biżuterii oraz innych przedmiotów zdobniczych, bardzo szybko na stałe przyjęło się w złotnictwie. Problemu nastręczał tylko fakt, że metale nieszlachetne, takie jak nikiel nie były do tej pory stosowane w złotnictwie, ale dzięki licznym przeprowadzonym doświadczeniom obecnie można sporządzić różne stopy białego złota nawet w bardzo skromnej pracowni złotniczej. Chociaż warto przy tym wspomnieć, że wykonanie białego złota nastręcza trudności związanych z różnymi temperaturami topnienia. Mianowicie temperatura topnienia niklu wynosi 1455 st. C, natomiast złoto paruje już w temperaturze powyżej 1250 st. C. Ale cóż to znaczy dla zdolnego, doświadczonego jubilera :). Jeśli natomiast chcemy przeprowadzić obróbkę termiczną stopu białego złota, należy bardzo uważać, gdyż białe złoto jest bardzo wrażliwe na szybkie zmiany temperatury.

Bibliografia: "Złotnictwo i probiernictwo" Dr Franciszek Zastawniak

1 | 2 |